In een wereld waarin het alledaagse zich vermengt met dromerige beelden, vertelt deze debuutroman de avonturen van Colin, Chick, Alise en de mooie Chloé. Twee liefdesverhalen raken met elkaar verweven: Colin, een elegante jongeman met een onafhankelijk inkomen, beëindigt zijn vrijgezellenbestaan door te trouwen met Chloé, die hij op een feestje ontmoette, terwijl zijn vriend Chick, een fervent bewonderaar van de beroemde filosoof Jean-Sol Partre, een affaire heeft met Alise. Alles zou goed gaan, ware het niet voor de gecombineerde krachten van ziekte (Chloé lijdt aan een 'waterlelie' die haar longen aantast) en consumentisme (Chick verkwist zijn middelen aan zijn obsessie voor Jean-Sol Partre), die de vier vrienden onophoudelijk teisteren. Boris Vians levendige proza, vol poëtische neologismen en woordspelingen (de pianocktail, de biglemoi, de doublezons…), lijkt dat uit beleefdheid te doen, want onder de façade van een romantische roman voor eeuwige adolescenten schuilt in *L'Écume des Jours* een val die zowel de lezer als de personages geleidelijk verstikt. Net als Chloé's zich verspreidende ziekte, worden de lichtheid en onschuld waarmee de roman begint, steeds meer aangetast door tragedie.

 Een moderne klassieker, die bij de verschijning door Raymond Queneau werd geprezen als "de meest aangrijpende hedendaagse liefdesroman".