Een aangrijpend en rauw verslag van marginalisering en het sociale zekerheidsstelsel in Quebec. De auteur gebruikt directe en krachtige taal om een stem te geven aan hen die niet gehoord worden.

 De verteller, een maatschappelijk werker in een jeugdcentrum, is getuige van de gewelddadige en soms wanhopige realiteit van de jongeren onder zijn hoede. Binnen de muren van "de kooi" probeert hij een menselijke band te onderhouden met degenen die door de maatschappij als "beesten" worden bestempeld. Het boek legt de gebreken van het systeem bloot en de machteloosheid van degenen die werken tegenover gebroken levens. Het is een diepgaande reflectie op vrijheid, opsluiting en de veerkracht die nodig is om te overleven op straat. Een essentiële tekst die onze aannames over sociale rechtvaardigheid ter discussie stelt.