"Ik schrijf romans om verhalen te vertellen. Lange tijd spookte er een verhaal door mijn hoofd dat zich afspeelde in nazi-Duitsland in de vorige eeuw, in Beieren. Een verhaal over liefde, over vriendschap. Ondanks al mijn lectuur over de Hitlerperiode, heb ik nooit begrepen waarom zoveel 'goede', respectabele Duitsers de opkomst van het nazisme zo licht opvatten, terwijl de Joden merkwaardig traag op de vlucht sloegen."
 Door welke afwijking, welke medeplichtigheid, welke lafheid was het nazisme mogelijk? Wat was er geworden van dit grote land van musici, filosofen en dichters? Deze vragen blijven me bezighouden. Ik geloof dat het verhaal van Elie, Elsa, Lila, Karl en de anderen enkele aanknopingspunten biedt. Immers, alleen gekken proberen dit soort vragen te beantwoorden – gekken of personages in een roman.
 Franz-Olivier Giesbert.