Een satirisch en autobiografisch verhaal waarin de auteur humor gebruikt om de interne werking van de media en de mechanismen van politieke censuur bloot te leggen. De toon is scherp, oneerbiedig en compromisloos, geheel in lijn met de stijl van de komiek.

 Stéphane Guillon vertelt met ironie over zijn ontslag bij het ochtendprogramma van France Inter in 2010, na zijn scherpe commentaren op de regering. Hij beschrijft de sfeer in de studio, de druk waaronder hij stond en de hypocrisie van de media ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting. Naast deze persoonlijke anekdote reflecteert hij op de rol van de komiek in de hedendaagse samenleving. De tekst bevat ook een aantal van zijn meest opvallende en controversiële commentaren uit die periode. Het is een diepgaande blik op de interne werking van de Franse politiek, bezien door de lens van provocatie. De auteur spaart zichzelf evenmin en deelt zijn twijfels met een ontstellende openhartigheid.