Een korte maar krachtige roman, waarin de jaloezie van een moeder een langzaam werkend gif wordt. Amélie Nothomb onderzoekt liefde die pijn doet en liefde die ontbreekt.

 Diane, een briljant kind, wordt verstoten door haar moeder, die jaloers is op haar intelligentie. Ze groeit op in deze emotionele leegte en probeert die te begrijpen en te vullen. Later wordt ze arts en probeert ze anderen te genezen, maar ze kan haar eigen wonden niet helen. De roman volgt de reis van een vrouw die gevangen zit tussen helderheid en pijn. De schrijfstijl is nauwkeurig, rauw en emotioneel. Een intieme verkenning van de verwoestende gevolgen van onbeantwoorde liefde.