In het Engeland van begin jaren twintig droomt de jonge Margaret ervan lerares te worden, maar ze komt uit een bescheiden milieu en moet zich "opwerken". Van keukenhulpje wordt ze al snel kokkin, een benijdenswaardige titel onder huishoudelijk personeel. Hoewel ze van zonsopgang tot zonsondergang in de kelder moet werken, staat ze desondanks ten dienste van degenen die bekendstaan als "Zij", werkgevers die geen brief van een dienstmeisje tolereren, tenzij deze op een presenteerblaadje wordt aangeboden.
 Ze zal zich tegen hen verzetten en vaak haar schort afleggen om haar arbeidsomstandigheden te verbeteren, totdat ze uiteindelijk, zo niet de prins op het witte paard, dan toch op zijn minst de echtgenoot vindt die haar ver weg van de keukens van de meesters zal brengen.
 Dankzij de openhartigheid, die zo afweek van de vaak gekunstelde beschrijvingen van Engelse bedienden, bezorgde deze memoires, gepubliceerd in 1968, Margaret Powell (1907-1984) grote bekendheid. Veertig jaar later inspireerde het de scenarioschrijver van Downton Abbey.