Een gefictionaliseerde autobiografische roman die de vader van de auteur een stem geeft.

 In dit verhaal verbeeldt Amélie Nothomb zich de stem van haar vader, Patrick, die in 2020 overleed. Hij vertelt over zijn jeugd, getekend door verlating, oorlog en zijn vroege carrière in de diplomatie. Met tederheid en ironie onthult Nothomb de tekortkomingen en sterke punten van deze ingetogen en moedige man. De roman vermengt persoonlijke herinneringen met een familiesaga. Het is tevens een reflectie op ouderliefde en het doorgeven van tradities.